NL  ENG
JO JANSSEN ARCHITECTEN
utiliteitsbouw
woningbouw
privé woonhuizen
interieur
stedenbouw
projecten

actueel
activiteiten
publicaties
publicaties archief
contact
profiel
filosofie
Vernieuwing domineert en vervangt typologie. Er is een voortdurend zoeken naar nieuwe vormen om deze drang tot vernieuwing te concretiseren. Architectuur kan en mag in onze opvatting niet louter vernieuwing zijn om te vernieuwen. De werkelijkheid van architectuur moet ingebed zijn in de werkelijkheid van het concrete, het fysieke en het ruimtelijke. Architectuur stelt zich in dienst van de aspecten die samen, én in samenhang, de architectuur bepalen: ruimtelijkheid, gebruik, functionaliteit en schoonheid.

ruimtelijkheid We willen ruimte, dus ook stedenbouwkundige ruimte, ontwerpen die een eigen kwaliteit heeft ten aanzien van licht, textuur en materiaal. Deze aspecten moeten worden afgestemd op de gebouwde omgeving en ze moeten worden ingepast in de natuurlijke omgeving. De ruimtelijkheid moet leiden tot een wisselwerking tussen de mens en de door hem gecreëerde fysieke omgeving.

gebruik Een gebouw of ruimte mag niet de mens beheersen, maar moet juist ten dienste staan van de mensen die er wonen en werken. De orkestratie van het programma dient weloverwogen te geschieden. De routing door het gebouw of de ruimte is hierbij een centraal element. De routing is immers verantwoordelijk voor een belangrijk deel van de communicatie, doordat ze plaatsen van samenkomst bepaalt. Daarnaast moeten gebruiksruimten zodanig ontworpen worden dat ze voor meerdere functies bruikbaar zijn.

functionaliteit Functionaliteit duidt op de aandacht voor de fysieke realisatie van gebouw of ruimte: de constructie, de techniek, de klimaatbeheersing en de bouwfysica. Deze elementen moeten de woon- en werkomgeving aan de moderne samenleving aanpassen. Ze mogen de mens niet beheersen, maar moeten hem optimale voorwaarden leveren om te kunnen wonen en werken.

schoonheid Schoonheid is het vermogen om te verrassen en te ontroeren. Dit vermogen wordt vaak uit het oog verloren sinds de techniek meer en meer oplossingen binnen bereik heeft gebracht. Men verliest op die manier het spel van licht en donker, het contrast, de ruimtelijkheid, het vakmanschap, de sierlijkheid en de plastiek. Schoonheid is zo verworden tot een vergeten functie. Voor schoonheid zijn het onverwachte, het onregelmatige, de verrassing en de verwondering echter essentiële voorwaarden. Het zijn juist deze zaken die in onze architectuur zijn aan te treffen.

Al deze aspecten leiden tot een architectuur, die een concretisering van ideeën is: het is een gebouwd idee. Het idee is gematerialiseerd in een tot haar essentie teruggebrachte ruimte; een ruimte die tot leven wordt gewekt door licht. Deze architectuur zal emotie opwekken. Het idee moet in staat zijn een synthese te bevorderen tussen de concrete factoren die samenkomen in architectuur: context, functie, compositie en constructie. Alleen architectuur die voortkomt uit een dergelijk duidelijk idee leidt tot een tijdloze architectuur die overleeft.

Architectuur als poëzie: een streven naar exactheid met minimale middelen.